Ultraklank-randlaagverharding
Ultraklank-randlaagverharding verhoog die hardheid en vermoeidheidsweerstand van die metaaloppervlak deur gekontroleerde impak met hoëfrekwensie-ultraklanktrillings.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Ultraklank-randlaagverharding gebruik hoëfrekwensie-klankgolwe wat die gereedskap beheerd op die metaaloppervlak laat tref. Dit lei tot mikroskopiese spanning en vervorming in die materiaal wat die kristalstruktuur verander en die hardheid verhoog.
Metallurgiese relevansie & risico's by sweiswerk
Die verharding verhoog die taaiheid van die randlaag, wat die gereedskap by hoë belastings beter weerstaan. 'n Te sterk tref kan egter tot mikrovervormings of selfs korrelveranderings lei wat die materiaal sagter kan maak. 'n Onakkurate ultraklankproses kan dus die gereedskapkwaliteit laat versleg.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om suksesvolle verharding te verseker, moet die ultraklankfrekwensie tussen 20 kHz en 50 kHz lê. Die trefdruk moet op ongeveer 100 N/cm² ingestel word. Die duur van die verhardingstyd is tipies 30 tot 60 sekondes. Dit is belangrik om die gereedskapoppervlak voor die proses skoon en vry van vuilheid te hou.