Ultrasoniese skuinsgolf-golfmodus-omskakeling
Ultrasoniese skuinsgolf-golfmodus-omskakeling gebruik die wisselwerking tussen longitudinale en transversale golwe op skuins oppervlaktes om kleinste geometriese foute op te spoor. Dit verbeter die akkuraatheid van ultrasoniese toetsing.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Ultraklank-skuinslopende-golfmodus-omsetting berus op die verskynsel dat longitudinale golwe (L-golwe), wat parallel aan die ossillasierigting van die medium beweeg, in transversale golwe (T-golwe) omgeskakel kan word wanneer hulle by 'n grensvlak met 'n ander materiaal teen 'n skuins hoek tref. Hierdie proses word golfmodus-omsetting genoem.
Metallurgiese relevansie & risiko's by sweiswerk
Hierdie omsetting is veral belangrik by die toetsing van sweisnaatgeometrieë, aangesien dit die kleinste afwykings of foute kan opspoor wat ander toetsmetodes kan miskyk. 'n Onakkurate instelling van die hoek of die frekwensie kan tot gemiste opsporings lei en dus tot die verontagsaming van belangrike defekte lei.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die ultraklank-skuinslopende-golfmodus-omsetting suksesvol te gebruik, moet die volgende stappe nagekom word:
1. Stel hoek en frekwensie in: Die ultraklankdruk moet teen 'n presiese skuins hoek (gewoonlik tussen 30° en 60°) ingestuur word om optimale golfmodus-omsetting te bereik.
2. Kies frekwensie: Die frekwensie van die ultraklankdruk moet so gekies word dat dit die kleinste moontlike ossillasielengte het om fyn besonderhede op te spoor (gewoonlik 5 MHz tot 10 MHz).
3. Voer kalibrasie uit: Voor die toetsing moet die toestel gekalibreer word om te verseker dat die golfmodus-omsetting korrek funksioneer en geen waninterpretasies voorkom nie.
4. Voer deurgang- en refleksieondersoek uit: Tydens die toetsing moet beide die deurgang van die ultraklankdruk en die refleksie by die grensvlakke noukeurig waargeneem word om alle moontlike defekte op te spoor.