Verhardingseksponent
Die verhardingseksponent is 'n kenmerk uit die trektoets wat die toename in vloeispanning by plastiese vervorming beskryf. Dit wys die gedrag van die materiaal onder disloksasies.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die verhardingseksponent (n) beskryf hoe sterk die vloeispanning van 'n materiaal styg wanneer dit plasties vervorm word. Dit is 'n maatstaf vir die tempo van disloksasies in die kristalstruktuur.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
'n Hoë verhardingseksponent beteken dat die materiaal vinnig hard word en sy plastisiteit verloor. Dit kan tot warm skeure of verbrokkeling lei as die sweisnaad nie korrek afgekoel word nie.
Werkplaaspraktyk en handelingsinstruksies
By die sweis van staal met 'n hoë verhardingseksponent (bv. martensiet) is noukeurige verkoeling noodsaaklik. Die afkoeltyd moet so ingestel word dat die struktuur nie te vinnig afkoel nie (t8/5 > 25 s), om warm skeure te vermy.