Verhardingskoëffisiënt
Die verhardingskoëffisiënt dui aan hoe sterk 'n metaal by plastiese vervorming deur disloksasie-opbou weerstandskrag toeneem. Dit bepaal die gedrag in die vervormingsgebied nadat die strekggrens oorskry is.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die versterkingskoëffisiënt beskryf die toename in die weerstandskrag van 'n metaal deur plastiese vervorming. Dit gebeur deur dislokasie-opbou, waar atoomdislokasies verskuif en mekaar blokkeer.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
'n Hoë versterkingskoëffisiënt kan lei tot verhoogde hardheid en laer vormbaarheid. Dit kan probleme veroorsaak tydens vorming of sweisnaatvorming, aangesien die metaal moeilik plasties vervorm en krake kan ontstaan.
Werkplaas-praktyk & handelinge
Om die versterkingskoëffisiënt te beheer, moet die ooreenstemmende waardes in ag geneem word by die keuse van die metaal en sweisprosesse. By hoësterkte materiale is noukeurige beheer van vervorming nodig om krake te voorkom.