Waterstof-diffusievasvanging
Vasvang van beweeglike waterstofatome by roosterfoute, uitskeidings of dislokasies, wat die akute skeurgevaar vertraag of ruimtelik lokaliseer.
Waterstof kan tydens sweis in die las ingaan en daar skeure veroorsaak. As dit aan roosterfoute of dislokasies in die struktuur vashou, praat ons van diffusie-vasvanging. Dit is nie op sigself sleg nie, want so word die waterstof eers vasgehou en kan nie meer vry deur die materiaal beweeg nie.
Die probleem is as jy te veel waterstof in die las het. Dan help die vasvanging jou ook nie meer nie, en jy kry koue skeure, dikwels eers na die afkoeling. Die gevaar is veral groot by harde of hoësterkte materiale.
In die praktyk beteken dit: Jy moet die waterstofbron droog hou. Maak dus bymiddels en basismateriaal skoon en vetvry, moenie vog in die las bring nie. As jy met lae-waterstof elektrodes of ooreenstemmende beskermingsgasse werk, is jy aan die veilige kant. Die vasvanging self kan jy nie aktief bevorder nie, maar jy kan die randvoorwaardes so kies dat die waterstof geen skade aanrig nie.