Waterstofgeïnduseerde korrosie
Waterstofgeïnduseerde korrosie: Atoomwaterstof word in die metaalrooster ingebou, wat tot blasvorming en verbrossing lei. Dit verlaag die taaiheid en verhoog die kraakrisiko.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Waterstofgeïnduseerde korrosie (HIK) ontstaan deur die inlagering van atomiese waterstof in die metaalrooster. Dit gebeur tydens die korrosiereaksies, waar waterstof uit die omgewingsmedium opgeneem word en hom in die rooster vasheg.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
Die inlagering van waterstof lei tot inwendige blasvorming of verbrosseling van die metaal. Dit verminder die taaiheid massief en verhoog die skeurrisiko, veral by hoë meganiese belastings. Die HIK kan ook lei tot 'n sigbare verlies aan sterkte en die materiaal onverwags laat skeur.
Werkswinkelpraktyk en handelingsinstruksies
Om die HIK te vermy of te minimaliseer, is dit belangrik om:
• Die sweisnaad so vinnig as moontlik af te koel om die waterstofdruk in die rooster te verlaag.
• By stywe staalsoorte (soos martensiet) 'n sorgvuldige na-sweisbehandeling uit te voer, byvoorbeeld deur austenitisering of tempering.
• Die sweisparameters (spanning, spoed) so te kies dat die verbrosseling minimaal bly.
• By spesiale toepassings kan waterstofverwydering deur waterstofversnelling of kouebehandeling nodig wees.