Sellulêre stollingsstruktuur
Sellulêre stollingsstruktuur vorm by hoë temperatuurgradiënte en lae legeringsgehalte as parallelle, selagtige kristalliete. Dit is sagter en minder geneig tot krake as martensiet.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die sellulêre stollingsstruktuur ontstaan deur vinnige afkoeling van hoëtemperatuur sweisnaatgebiede. Hier vorm kristalliete in 'n selagtige struktuur met parallelle kolomme. Hierdie proses word bevorder deur die hoë temperatuurverskil tussen die smeltbad en die omgewing.
Metallurgiese relevansie & risikos by sweiswerk
Die sellulêre stollingsstruktuur is sagter as martensiet en het laer hardheid en taaiheid. Dit kan lei tot verhoogde vatbaarheid vir krake en vervormings, veral onder meganiese belasting. Verder kan dit die sweisnaatsmelting beïnvloed en tot swak meganiese eienskappe lei.
Werkswinkelpraktyk & optrede-instruksies
Om 'n sellulêre stollingsstruktuur te vermy, is dit belangrik om die afkoelgang van die sweisnaat beheer te hou. Dit kan bereik word deur die gebruik van verkoelingswater of spesiale verkoelingsmatryse. Die verkoelingstempo moet so ingestel wees dat die struktuur uit martensiet bly bestaan, wat hoër hardheid en taaiheid bied. Aanbevole verkoelingstye wissel na gelang van die staalsoort, maar gewoonlik moet dit tussen 10 en 20 sekondes wees.