Αλουμίνιο & κράματα αλουμινίου
Ελαφρά κατασκευή με δική της λογική συγκόλλησης: , και σκλήρυνση
AI generated Το αλουμίνιο με πυκνότητα 2,7 g/cm³ είναι το σημαντικότερο υλικό ελαφράς κατασκευής. Το φυσικό προστατεύει από τη , αλλά στη θέτει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Καθοριστικά είναι η σωστή οικογένεια κραμάτων, η αφαίρεση του στρώματος οξειδίου και το κατάλληλο .
Το αλουμίνιο ζυγίζει μόνο το ένα τρίτο του χάλυβα – ακριβώς αυτό το κάνει υλικό για ό,τι πρέπει να είναι ελαφρύ και ταυτόχρονα γερό: κατασκευές οχημάτων, αεροπορία, σκάλες, δοχεία, προσόψεις. Αλλά το αλουμίνιο συγκολλάται με τους δικούς του κανόνες. Όποιος το μεταχειρίζεται σαν χάλυβα, αποτυγχάνει σίγουρα.
Το πρώτο εμπόδιο κάθεται αόρατο στην επιφάνεια: το . Το αλουμίνιο αντιδρά στον αέρα αμέσως σε οξείδιο του αλουμινίου – ένα κεραμικό δέρμα που λιώνει μόνο στους περίπου 2050 °C, ενώ το αλουμίνιο από κάτω γίνεται υγρό ήδη στους 660 °C. Αν αφήσεις το στρώμα οξειδίου μέσα στο , θα πάρεις σκληρά εγκλείσματα στη ραφή. Γι' αυτό ισχύει: τρίψε την επιφάνεια προηγουμένως καλά με μια βούρτσα αλουμινίου-ανοξείδωτου ή κάνε αφαίρεση με χημικό τρόπο. Στο σε βοηθάει το : το θετικό ημικύμα του εναλλασσόμενου ρεύματος σπάει κυριολεκτικά το .
Μετά τα κράματα. Διακρίνουμε , που ελάσσονται, σύρονται ή σφυρηλατούνται, και για χύτευση σε καλούπι. Οι σημαντικότερες οικογένειες ελάσεως: AlMg (5xxx) είναι ο allrounder με την καλύτερη , AlMgSi (6xxx) το κλασικό υλικό κατασκευών, AlCu (2xxx) και AlZnMgCu (7xxx) τα υψηλής αντοχής κράματα αεροπορίας. Καθοριστικό είναι αν το κράμα μπορεί να σκληρυνθεί με θερμική κατεργασία. Τα κράματα 6xxx και 7xxx γίνονται σκληρά με – στη αυτή η αντοχή χάνεται εν μέρει στη , το υλικό γίνεται πιο μαλακό εκεί. Η περιγράφει ακριβώς αυτή την τεχνητά γηρασμένη, πλήρως σκληρυμένη κατάσταση.
Στη καραδοκούν τρία κλασικά λάθη. Πρώτον η : το αλουμίνιο συρρικνώνεται έντονα κατά τη στερεοποίηση, και ορισμένα κράματα – ειδικά 6xxx και 7xxx – έχουν την τάση για στο μέσο της ραφής. Αντίδοτο είναι το σωστό, πλούσιο σε πυρίτιο . Δεύτερον το : το υγρό αλουμίνιο απορροφά υδρογόνο, κατά τη στερεοποίηση σχηματίζονται . Η αιτία είναι σχεδόν πάντα υγρασία ή βρώμικη, οξειδωμένη επιφάνεια. Τρίτον η : το αλουμίνιο διαστέλλεται διπλάσια από τον χάλυβα, τα εξαρτήματα παραμορφώνονται αισθητά στη . Σε αυτό προστίθεται η υψηλή θερμική αγωγιμότητα – χρειάζεσαι πολλή ενέργεια για να φέρεις το σημείο συγκόλλησης σε θερμοκρασία.
Το αλουμίνιο συγκολλάται σχεδόν πάντα με (εναλλασσόμενο ρεύμα) για λεπτά φύλλα και με MIG για παχύτερες διατομές. Ως χρησιμοποιείται καθαρό αργό ή μείγμα αργού-ηλίου. Στη MIG χρησιμοποιείς λόγω της μαλακής προώθησης σύρματος κατά το δυνατόν κοντά πακέτα σωλήνα και ένα του κατάλληλου κράματος.