Χάλυβες φόρμας για γυαλί
Φόρμες για γυαλί: Διαστασιολογική ακρίβεια πάνω από 1000 °C
AI generated Οι φόρμες για γυαλί δίνουν στο υγρό γυαλί το σχήμα του – από το μπουκάλι μέχρι τον φακό προβολέα. Βρίσκονται κάτω από ακραία ζέστη και πρέπει να παραμένουν διαστασιολογικά ακριβείς. Απαιτούνται θερμοανθεκτικοί χάλυβες με υψηλή αντοχή στο Λέπια οξειδίου.
Η είναι το εργαλείο της διαμόρφωσης του γυαλιού: Υγρό γυαλί με πάνω από 1000 °C φυσάται, πιέζεται ή χύνεται μέσα στη φόρμα και εκεί στερεοποιείται στο έτοιμο προϊόν. Από το μπουκάλι του κρασιού μέχρι τον φακό ακριβείας, κάθε γυαλί δημιουργείται έτσι σε μια φόρμα από χάλυβα.
Η καταπόνηση είναι κυρίως θερμική. Η φόρμα βλέπει ακραία ζέστη και πρέπει να παραμένει διαστασιολογικά ακριβής. Δύο εχθροί καραδοκούν: ο και η παραμόρφωση. Αν η επιφάνεια της φόρμας υποστεί Λέπια οξειδίου, το γυαλί γίνεται τραχύ και κολλάει πάνω. Αν η φόρμα παραμορφωθεί, οι διαστάσεις δεν είναι πια σωστές – και στο γυαλί μετράει κάθε δέκατο του χιλιοστού.
Γι' αυτό οι φόρμες για γυαλί χρειάζονται θερμοανθεκτικούς χάλυβες με υψηλή αντοχή στο Λέπια οξειδίου. Αυτοί είναι τύποι παρόμοιοι με χάλυβα θερμής εργασίας ή ειδικά κράματα, που διατηρούν το σχήμα και την επιφάνειά τους ακόμα και σε συνεχή ζέστη. Η επιφάνεια της φόρμας συχνά επικαλύπτεται επιπλέον, για να αποτραπεί το κόλλημα του γυαλιού.
Στο μιας φόρμας για γυαλί πρόκειται για το ίδιο όπως σε κάθε επισκευή θερμής εργασίας: την αποκατάσταση της θερμοαντοχής. Το επισκευασμένο σημείο πρέπει να παραμένει γερό ακόμα και σε υψηλή θερμοκρασία και δεν επιτρέπεται να υποστεί Λέπια οξειδίου – ένα λάθος πρόσθετο υλικό κάνει την επισκευή αδύναμο σημείο, που θα αποτύχει στον επόμενο κύκλο χύτευσης.
Οι τυπικές περιπτώσεις επισκευής είναι σπασμένες ακμές φόρμας, ρωγμές σε μεταβάσεις και φθαρμένες κοιλότητες φόρμας. Εδώ ισχύει: συγκόλληση εν θερμώ, πάρε θερμοανθεκτικό πρόσθετο υλικό, αμέσως ανόπτηση – και λείανε ξανά την επιφάνεια της φόρμας μετά την επισκευή, ώστε το γυαλί να μένει καθαρό.