Akoustische resonantietest op gietstukken
Bij de akoestische resonantietest worden geluidsgolven in het gietstuk opgewekt en de frequenties gemeten. Deze worden vergeleken met een streefspectrum om inwendige fouten of structuurproblemen op te sporen. Het is een snelle methode voor kwaliteitscontrole.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Akoestische resonantietest maakt gebruik van de natuurlijke eigenfrequenties van een gietstuk. Door mechanische aanslag worden geluidsgolven opgewekt die in het materiaal voortplanten en aan de grensvlakken reflecteren. Deze reflecties vormen resonantiepieken waarvan de frequenties worden gemeten.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Inwendige gietfouten zoals poriën of onregelmatigheden veranderen de eigenfrequenties van het materiaal. Deze afwijkingen kunnen met akoestische resonantietest worden gedetecteerd voordat het gietstuk in bedrijf wordt genomen. Een ontbrekend of onnauwkeurig gemeten referentiespectrum kan tot vals alarm leiden en dus tot verkeerde interpretatie van de resultaten.
Werkplaatspraktijk & instructies
De test moet op een afgekoeld gietstuk worden uitgevoerd om thermische vervormingen die de frequentiemeting beïnvloeden te voorkomen. De aanslagfrequenties moeten in het bereik van 20 Hz tot 1 kHz liggen om de meeste relevante eigenfrequenties te vangen. Het referentiespectrum moet worden opgesteld op basis van het specifieke gietstuk en zijn materialen. Bij geconstateerde afwijkingen moeten aanvullende testmethoden zoals röntgenonderzoek of ultrasoon onderzoek worden toegepast.