Anlaasmartensiet
Een microstructuur die ontstaat bij het opnieuw verhitten van gehard martensiet, waarbij carbiden in submicroscopisch gebied precipiteren. Dit vermindert inwendige spanningen en verhoogt de taaiheid aanzienlijk.
Het ontlaten is het gericht ontspannen van gehard martensiet. De koolstof uit het oververzadigde rooster slaat neer als fijn carbidet, daardoor daalt de hardheid en stijgt de taaiheid. Zonder ontlaten blijft de las hard en bros, en dan scheurt het werkstuk onder belasting – vooral als er waterstof in het spel is. Bij het lassen van geharde en ontlaten staalsoorten moet je oppassen dat je niet te veel warmte inbrengt. Anders overontlaat je de las, de carbiden groveren en de sterkte zakt. Het natuurlijke ontlateffect van de volgende lasrups kun je benutten als de interpass-temperatuur goed is. Als je gericht ontlaat, verhit het werkstuk langzaam en gelijkmatig, laat het voldoende lang op temperatuur en laat het dan langzaam afkoelen in stilstaande lucht. Snel afkoelen na het ontlaten creëert alleen maar nieuwe spanningen, dat wil je niet.