Anlaasneiging-secundaire harding
Anlaasneiging-secundaire harding: tijdens het Ontlaten in hooggelegeerde staalsoorten ontstaan fijne speciale carbiden die tijdelijk een hardheidsstijging veroorzaken en het gebruikelijke hardheidsverlies compenseren.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Tijdens het ontlaten in hooggelegeerde staalsoorten (bijv. martensietstaal) reageren de legeringen met waterdamp en ontstaan fijne speciale carbiden zoals M23C6 of M7C3. Deze carbiden hopen zich op aan de korrelgrenzen en leiden tot een lokale hardheidstoename.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De secundaire harding kan leiden tot verhoogde hardheid en verminderde taaiheid van de lasnaad. Dit kan leiden tot scheuren of breuken in het materiaal, vooral wanneer het materiaal onder mechanische belasting staat. Daarnaast kan de secundaire harding de vormbaarheid verminderen en het bewerken van het materiaal bemoeilijken.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de negatieve effecten van de secundaire harding (ontlaatneiging) te minimaliseren, moeten de volgende maatregelen worden genomen:
• Koelen van het materiaal: Koel het materiaal na het ontlaten langzaam en gecontroleerd af om de vorming van speciale carbiden te voorkomen.
• Gebruik van beschermingsmiddelen: Gebruik beschermingsmiddelen die de reactie tussen waterdamp en legering onderbreken, zoals koolstofgas of siliciumdioxide.
• Optimaliseren van de ontlaattechniek: Pas de ontlaattechniek aan om de vorming van speciale carbiden te verminderen, bijvoorbeeld door een gecontroleerde temperatuurverdeling in het ontlaatbad.