Uitharding (uitscheidingsharding)
Uitharding is het proces waarbij zuurstof of andere elementen uit een oververzadigde basismatrix worden afgebroken om de sterkte te verhogen. Dit gebeurt door gerichte uitscheiding in het smeltbad.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Uitharding gebeurt door het uitscheiden van zuurstof of andere elementen uit de oververzadigde matrix van het staal. Dit gebeurt wanneer de smelttemperatuur onder de kritische punt-temperatuur zakt en de chemische evenwichtsreacties plaatsvinden.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Uitharding kan leiden tot verhoogde sterkte, maar verbetert ook de taaiheid. Verkeerde uithardingsomstandigheden kunnen leiden tot hete scheuren of een glashard korrelbeeld, waardoor het materiaal brosser wordt.
Werkplaatspraktijk & richtlijnen
Om een zorgvuldige uitharding te waarborgen, moet de smelttemperatuur nauwkeurig worden aangehouden. Bij staal met een hoog zuurstofgehalte is een gecontroleerde koeling essentieel. De koelsnelheid moet zodanig worden gekozen dat het korrelbeeld niet te glashard wordt (t8/5 tussen 10 en 20 seconden).