Buigproef
De buigproef is een destructieve mechanische test. Een gelast proefstuk wordt om een doorn gebogen. Hierbij komen direct bindfouten, scheuren of onvoldoende vervormbaarheid van de lasnaad aan het licht.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Bij het buigen wordt het proefstuk aan de buitenzijde sterk gerekt. Aan de binnenzijde wordt het samengedrukt. De las en de warmtebeïnvloede zone moeten deze vervorming zonder scheur verdragen. Een kneedbare microstructuur vervormt plastisch. Een brosse microstructuur scheurt onmiddellijk.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De buigproef legt lasfouten bloot. Daartoe behoren bindingsfouten, slakinsluitsels, poriën en scheuren. Deze fouten werken als kerfwerkingen. Ze concentreren de spanning en leiden tot voortijdige breuk. Ook een te harde, martensitische las faalt bros. De proef toont ook fouten in de warmtebeïnvloede zone.
Werkplaatspraktijk & instructies
Het proefstuk wordt dwars op de las genomen. Het oppervlak wordt glad geslepen. De buighoek is meestal 180°. De doorn-diameter hangt af van de norm. Volgens EN ISO 5173 bedraagt die het 4-voudige van de plaatdikte. De proeftemperatuur is kamertemperatuur. De buigsnelheid moet laag zijn. Een scheur langer dan 3 mm geldt als fout. Het proefstuk moet zonder scheur blijven, anders is de las onacceptabel.