Lood-onoplosbaarheidsdispersie
Maakt gebruik van de onoplosbare eigenschappen van lood om fijne spaanderbrekerdeeltjes te genereren in automatisch staal voor betere verspaanbaarheid.
Lood is praktisch onoplosbaar in staal. Tijdens het stollen vormt het fijne, puntvormige insluitsels in de structuur. Deze deeltjes werken als voorbestemde breekpunten en breken de spaan tijdens het verspanen. Dat is de hele truc bij automatisch staal. Bij het lassen moet je opletten: de laswarmte kan het lood doen smelten en scheuren (hete scheuren) veroorzaken in de warmte-beïnvloede zone. Je koopt dus een schone verspaning met een slechtere lasbaarheid. Als je zo'n staal moet lassen, houd dan de warmte-inbreng laag en las zo zacht mogelijk. Voor dragende constructies is het materiaal echter ongeschikt, dus moet je uitwijken naar andere automatische staalsoorten.