Chroomcarbide-vorming
De chemische binding van chroom en koolstof bij verhoogde temperaturen, waardoor chroom uit de matrix wordt onttrokken. Dit kan bij onvoldoende legering leiden tot lokale corrosiegevoeligheid op de korrelgrenzen.
Chroomcarbidevorming gebeurt wanneer het staal in het kritische temperatuurbereik ligt en de koolstof zich met het chroom aan de korrelgrenzen verbindt. Daardoor wordt het chroom aan de omgeving onttrokken, en precies daar verliest het staal zijn corrosiebescherming – dat noem je korrelverval of interkristallijne corrosie. Bij het lassen is het risico extra groot omdat de warmtebeïnvloede zone precies in dat kritische bereik terechtkomt. Als je niet oplet, krijg je later scheuren of het materiaal roest je weg bij de korrelgrenzen, ook al is het verder roestvast. Je moet er dus voor zorgen dat het staal niet te lang in dat kritische bereik blijft hangen. Dat doe je via de warmtehuishouding en de koeling. Bij dunne platen helpt vaak een koperen ondersteuning of snelle koeling; bij dikkere delen moet je de tussenlagtemperatuur in de gaten houden. En als je de keuze hebt, neem dan een staal met laag koolstofgehalte of een gestabiliseerd materiaal – dan heb je het probleem helemaal niet.