Vorming van een beschermende oxidelaag
Het natuurlijke of thermisch geïnduceerde ontstaan van een dichte reactielaag op metaaloppervlakken. Dit vertraagt de diffusie van zuurstof en voorkomt zo verdere corrosie.
Oxidelagen zijn bij veel metalen een natuurlijke bescherming – maar bij het lassen zijn ze juist het probleem. De hitte vernietigt de beschermende deklaag, en zonder beschermgas oxideert het hete oppervlak meteen. Het resultaat zijn temperkleuren en walshuid die geen bescherming bieden en later corrosie bevorderen. Bij roestvrij staal verarmt de zone onder de oxidelaag aan chroom, bij aluminium verhindert de harde oxidelaag het schoon opsmelten.
Daarom: altijd met genoeg beschermgas werken, bij roestvrij staal ook de wortelzijde beschermen. Temperkleuren en walshuid na het lassen volledig verwijderen – mechanisch met een RVS-borstel of chemisch met beitspasta. Daarna passiveren, zodat de beschermlaag zich weer kan opbouwen. Bij aluminium de oxidelaag kort voor het lassen afborstelen en met wisselstroom lassen, zodat de oxidelaag openbreekt.