Dendrietarmafstand
De dendrietarmafstand is de afstand tussen de groeilijnen (dendrieten) in een metaal tijdens het stollingsproces. Een kleine afstand leidt tot een fijne, sterk verbonden structuur, terwijl een grote afstand tot een grove, minder verbonden structuur leidt.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Tijdens het stollen van metalen groeien dendrieten uit de kristalkiemen. De afstand tussen deze dendrieten, de dendrietarmafstand, wordt bepaald door de koelsnelheid. Bij snelle afkoeling groeit het kristalweefsel snel en vormt dicht verbonden structuren met een kleine afstand tussen de dendrieten. Bij langzame afkoeling groeit het weefsel langzamer en vormt wijde, minder verbonden structuren met een grotere afstand.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te grote dendrietarmafstand kan leiden tot een fijne korrel, wat de mechanische eigenschappen zoals sterkte en taaiheid nadelig beïnvloedt. Dit verhoogt het risico op scheuren en breuken. Een te kleine afstand kan leiden tot een sterk verbonden, glashard weefsel, wat ook kan leiden tot hete scheuren en een lage vervormbaarheid.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de dendrietarmafstand optimaal te regelen, is het belangrijk om de koelsnelheid van het lasbad te reguleren. Dit kan worden bereikt door de juiste lasmethode te kiezen (bijv. TIG-lassen voor dunne staalsoorten) en de vertragingstijden na het lassen aan te passen. Een doel is om een dendrietarmafstand van ongeveer 10 tot 50 micrometer te bereiken, afhankelijk van het specifieke metaal en de gewenste mechanische eigenschappen.