Dendritische stollingsgroei
Dendritische stollingsgroei is de boomachtig vertakte kristalvorming tijdens het afkoelen van een smelt, veroorzaakt door thermische en concentratie-onderkoeling. Het bepaalt het giet- en lastoezicht.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Tijdens het afkoelen van een smelt ontstaan thermische en concentratiegerelateerde verschillen in het temperatuurveld. Deze verschillen leiden tot lokale stolling, die uitgroeit tot boomachtig vertakte kristalstructuren – de dendrieten. Dit proces is vooral uitgesproken bij snelle afkoelsnelheden en ongelijkmatige koelverlopen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Dendritische stollingsgroei kan leiden tot fijne, glasharde structuren die gevoelig zijn voor scheuren en breuk. Het kan ook leiden tot ongelijkmatige spanningsverdeling en daarmee tot corrosiegevoeligheid. In de lastechniek kan het leiden tot hete scheuren en vergroofde structuur, wat de mechanische eigenschappen aantast.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om dendritische stollingsgroei te minimaliseren, moet een gecontroleerde afkoeling worden gewaarborgd. Dit kan worden bereikt door de juiste lasmethode en de juiste koelstrategie te kiezen. Bij gietprocessen is het belangrijk om een homogene afkoeling te garanderen, bijvoorbeeld door gebruik van koelwater of luchtkoelsystemen. In de lastechniek kan een langzame en gecontroleerde afkoeling na het lassen helpen om de groei van dendrieten te voorkomen.