Diffundeerbaar waterstof
De hoeveelheid waterstof in het stollingsmicrostructuur die vrij door het kristalrooster kan bewegen. Het hoopt zich op bij defecten en kan vertraagde scheuren in lasnaden veroorzaken.
Waterstof is een klassiek probleem bij het lassen. Het komt vanuit vocht, roest of vuil in de boog en migreert dan naar het vloeibare lasbad. Wanneer het metaal stolt, kan de waterstof er niet meer uit en scheurt later de structuur open - vaak pas na uren of dagen. Dat heet koudscheuren en dat is bijzonder verraderlijk omdat je het niet meteen ziet.
Om dat te voorkomen geldt de simpele regel: laat waterstof er in de eerste plaats niet in. Elektroden moeten droog zijn en volgens voorschrift nagedroogd worden. De lasnaad moet schoon zijn - dus roest, verf, olie en vocht verwijderen. Bij kritische staalsoorten helpt voorverwarmen en daarna moet je de las niet te snel laten afkoelen. Als je met hoogsterkte staalsoorten werkt, gebruik dan beter toevoegmaterialen met een laag waterstofgehalte - die hebben dan ook een overeenkomstige aanduiding.