Dislocatiedichtheid
Dislocatiedichtheid is de totale lengte van alle dislocatielijnen per volume-eenheid in een kristal. Het geeft aan hoe sterk een materiaal plastisch is vervormd en hoe sterk het koudverstevigt.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De dislocatiedichtheid beschrijft het aantal en de lengte van dislocatielijnen in een kristal. Deze lijnen zijn plaatsen waar de atomaire roosterstructuur verstoord is. Bij plastische vervorming verschuiven deze dislocaties, wat leidt tot een verhoogde sterkte.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoge dislocatiedichtheid kan het materiaal sterker maken, maar vergroot ook het risico op scheuren en heetscheuren. Bij te hoge waarden kan het materiaal niet meer plastisch vervormen en breekt in plaats daarvan. Dit is vooral gevaarlijk bij lassen onder druk of bij hoge spanningen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om een optimale dislocatiedichtheid te bereiken, let op de juiste afkoeling na het lassen. Een te snelle afkoeling kan leiden tot een te hoge dislocatiedichtheid en het materiaal gevoeliger maken voor scheuren. Bij zware materialen zoals staal is een gecontroleerde afkoeling in een oven aan te bevelen om de sterkte te verhogen en scheuren te voorkomen.