Radiografische dichtheid
De radiografische dichtheid geeft aan hoe sterk een materiaal door röntgen- of gammastraling wordt doordrongen. Hoe dikker het materiaal en hoe hoger de dichtheid, hoe meer straling wordt geabsorbeerd.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De doorstralingsdichtheid is een maat voor de zwarting van een röntgen- of gammastraalfilm na belichting en ontwikkeling. Deze hangt direct samen met de doorstraalde materiaaldikte en de materiaaldichtheid. Hoe meer straling het materiaal absorbeert, hoe donkerder de film wordt.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Bij de controle van materialen en componenten is de doorstralingsdichtheid cruciaal voor het herkennen van inwendige fouten zoals scheuren of holtes. Een te hoge doorstralingsdichtheid kan leiden tot overmatige zwarting, waardoor de film moeilijker te lezen is. Een te lage waarde kan daarentegen fijne fouten over het hoofd zien.
Werkplaatspraktijk & handelingsinstructies
Om een nauwkeurige doorstralingsdichtheid te bepalen, moeten de materiaaldikte en -dichtheid exact bekend zijn. De stralingsbron moet goed worden ingesteld om de gewenste zwarting te bereiken. Bij het ontwikkelen van de film is het belangrijk de juiste tijd en temperatuur aan te houden om een helder en scherp beeld te krijgen.