Dynamische hardheidstest
De dynamische hardheidstest meet de hardheid van een materiaal door een lichaam met bekende energie te laten inslaan. De terugspringafstand geeft aan hoeveel energie is geabsorbeerd.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De dynamische hardheidstest is gebaseerd op het principe van de inslag van een zwaar lichaam (bijv. een kogel) op het te testen oppervlak. De energie waarmee het lichaam inslaat, wordt omgezet in arbeid wanneer het terugkaatst. De terugkaatsweg is een maat voor de geabsorbeerde energie en dus voor de hardheid van het materiaal.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De dynamische hardheidstest is vooral belangrijk voor zeer harde staalsoorten, zoals martensiet of gehard staal. Bij een te hoog martensietgehalte kan de dynamische hardheid sterk stijgen, wat kan leiden tot scheurgevoeligere laszones. Een te hoge dynamische hardheid kan ook de taaiheid en de vervormbaarheid van het materiaal nadelig beïnvloeden.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om een nauwkeurige dynamische hardheidstest uit te voeren, moet het lichaam (bijv. een kogel) met een gedefinieerde snelheid op het te testen oppervlak vallen. De hoogte van de inslag bepaalt de kinetische energie. De terugkaatsweg wordt gemeten en omgerekend naar een hardheidswaarde. Een typische standaard voor het bereik van de valhoogte ligt tussen 50 mm en 100 mm. Bij staalsoorten met een hoog martensietgehalte mag de dynamische hardheid niet boven 600 HV liggen om scheuren te voorkomen.