Indrukdiagonaal
De indrukdiagonaal is de lengte van de lijnverbindingen tussen de hoekpunten van een Vickers-indruk. Deze wordt gebruikt om het vervormde oppervlak te berekenen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De indrukdiagonaal is de meting van de zichtbare lijnverbindingen tussen de hoekpunten van een Vickers-indruk. Deze indruk wordt met een zware piramidekristal onder een vast lastgewicht op het metaal gemaakt en vervormt het oppervlak.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De indrukdiagonaal geeft informatie over de hardheid en sterkte van het materiaal. Een te grote indrukdiagonaal kan wijzen op een te harde of te ongelijkmatige vervorming, wat bij de lasnaad kan leiden tot scheuren of breuken. Bij te zachte hardheid kan de levensduur van componenten worden verkort.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de indrukdiagonaal te meten wordt een microscoop gebruikt. De lengte van de lijnverbindingen tussen de hoekpunten van de Vickers-indruk wordt gemeten in micrometers (µm). Een typische waarde voor een robuust staal zou 200 µm kunnen zijn. Bij ongelijkmatig hoge waarden moeten de lasparameters worden gecontroleerd en zo nodig worden aangepast.