Oppervlakteharden
Warmtebehandelingsproces waarbij de randlaag van laagkoolstofstaal eerst wordt opgekoolt en vervolgens gehard om een slijtvaste oppervlaktelaag te verkrijgen met een taaie kern.
Carboneren is anders: je brengt koolstof of stikstof in de oppervlaktelaag door het werkstuk in een medium te leggen dat koolstof of stikstof afgeeft en het op temperatuur te brengen. De koolstof diffundeert dan in het oppervlak en maakt het na het harden hard en slijtvast, terwijl de kern taai blijft. Bij het lassen moet je oppassen dat je de oppervlaktelaag niet wegsmelt of oververhit, anders verlies je de hardheid of krijg je scheuren. Als je na het lassen moet slijpen, ga dan voorzichtig te werk zodat je niet te diep in de geharde zone komt. De exacte temperaturen en tijden hangen af van het materiaal en de gewenste hardingsdiepte, dus je moet in het gegevensblad of bij de warmtebehandeling kijken.