Koolstofpotentieel bij oppervlakteharden
Het koolstofpotentieel bepaalt hoeveel koolstof door de ovenatmosfeer op de componenten wordt overgedragen. Het controleert de maximale koolstofconcentratie aan de rand vóór het afschrikken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Het koolstofpotentiaal is een maat voor het vermogen van de ovenatmosfeer om koolstof op de werkstukken over te brengen. Het hangt af van de gassamenstelling en temperaturen in de oven.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te hoog koolstofpotentiaal kan leiden tot een te hoge randkoolstofconcentratie, wat warme scheuren en een lage taaiheid van de lasnaad veroorzaakt. Een te laag koolstofpotentiaal voorkomt voldoende koolstoftransport, wat kan resulteren in een ontbrekende structuur en slechtere mechanische eigenschappen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om het koolstofpotentiaal te regelen, moeten de ovengassamenstelling en -temperatuur nauwkeurig worden ingesteld. Een typische koolstofconcentratie in de ovenatmosfeer is ongeveer 50 ppm. Bij zware staalsoorten zoals martensiet of ferriet moet het koolstofpotentiaal zo worden ingesteld dat de maximale randkoolstofconcentratie tussen 0,1% en 0,2% ligt.