Elektronenstraal-harden
Proces voor oppervlakteharden in vacuüm door gericht beschieten van het oppervlak met versnelde elektronen. Hoge energiedichtheid maakt scherp begrensde geharde zones mogelijk zonder externe koelmiddelen.
Bij elektronenstraalharden wordt het oppervlak lokaal verhit en snel afgeschrikt. Zo krijg je een harde oppervlaktelaag, maar de kern blijft taai. Het proces is goed geschikt voor onderdelen die slijtvast moeten zijn, zoals geleidingen of tandflanken. Maar let op: als je te veel energie toevoert of het oppervlak te lang bestraalt, kan het onderdeel oververhit raken en vervormen. Ook scheuren zijn mogelijk als het materiaal te hard wordt. Je moet dus vermogen en verblijftijd goed op elkaar afstemmen, anders heb je snel uitval. In de praktijk betekent dat: eerst proberen, dan serieproductie.