Ontkolingsgloeien
Een gerichte of onbedoelde koolstofonttrekking uit de randlaag door een oxiderende of decarburerende ovenatmosfeer. Bij bepaalde zachtmagnetische materialen is deze stap procesmatig noodzakelijk om de ommagnetisatieverliezen te verlagen.
Ontkolend gloeien is een warmtebehandelingsfout waarbij de randlaag van het staal koolstof verliest. Dit gebeurt wanneer de ovenatmosfeer zuurstof of CO2 bevat, die reageren met de koolstof. Hierdoor wordt de randzone zachter en ferritisch, wat duidelijk afsteekt tegen de hardere kernstructuur. Bij het lassen merk je het meteen: de ontkoolde zone smelt anders en kan leiden tot porositeit of slechte bevochtiging. Als je zo'n onderdeel moet lassen, slijp dan de ontkoolde laag er volledig af van tevoren, anders krijg je geen schone las. De diepte van de ontkoling herken je op een slijpmonster aan de heldere, koolstofarme randzone.