Structuur-temperbestendigheid
Structuur-temperbestendigheid is de weerstand van een staal tegen hardheidsverlies en structuurvergroving bij thermische belasting. Deze wordt verhoogd door toevoegingen zoals wolfraam en molybdeen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De structurele ontlaatbestendigheid verwijst naar het vermogen van een staal om zijn mechanische eigenschappen te behouden bij herhaalde thermische belastingen. Dit gebeurt door het gebruik van speciale carbidevormers zoals wolfraam en molybdeen, die het weefsel stabiliseren en hardheidsverlies voorkomen.
Metallurgische relevantie en risico's bij het lassen
Bij een slechte structurele ontlaatbestendigheid kan het staal bij herhaalde thermische belastingen gevoelig worden voor hardheidsverlies en structuurvergroving. Dit leidt tot een vermindering van de mechanische eigenschappen en verhoogt de gevoeligheid voor scheuren en slijtage.
Werkplaatspraktijk en instructies
Om de structurele ontlaatbestendigheid te waarborgen, moeten tijdens het lassen een nauwkeurige temperatuurcontrole en een zorgvuldige koeling worden uitgevoerd. Gebruik voor zwaarbelaste toepassingen stalen met een hoog gehalte aan wolfraam of molybdeen. Kies bij de selectie van het lasproces voor methoden die een geringe thermische belasting en een snelle koeling mogelijk maken.