Guinier-Preston-zones
Kleine, ontmengde atoomclusters in oververzadigde mengkristallen zoals aluminiumlegeringen, die de eerste stap van de uitharding vormen. Ze belemmeren de beweging van dislocaties en verhogen daardoor de sterkte van het materiaal.
Guinier-Preston zones zijn kleine ophopingen van legeringsatomen die ontstaan tijdens het verouderen van hardbare legeringen. Ze zijn de eerste stap van precipitatieharding en zorgen voor een aanzienlijke sterkte-toename, maar maken het materiaal ook gevoeliger voor spanningscorrosie. Bij het lassen van geharde aluminiumlegeringen moet je je ervan bewust zijn dat de warmte-inbreng deze fijne structuren weer oplost. De microstructuur in de warmte-beïnvloede zone wordt zacht en verliest sterkte – dit noemt men oververoudering. Als je daarna weer sterkte wilt hebben, moet je het onderdeel na het lassen volledig opnieuw oplossingsgloeien en kunstmatig verouderen. Dat is bij grote of reeds gemonteerde constructies vaak niet haalbaar. Dan moet je leven met het sterkteverlies in de warmte-beïnvloede zone en de las dienovereenkomstig ontwerpen. In de praktijk betekent dit: voor gelaste constructies kun je beter niet-hardbare legeringen gebruiken of de warmtebehandeling van tevoren meenemen. De exacte tijden en temperaturen voor het oplossingsgloeien en verouderen staan in het gegevensblad van de fabrikant – houd je daaraan, het is geen hogere wiskunde, maar het vereist gevoel.