Hardheidstest op lasnaden
De hardheidstest op lasnaden meet lokale hardheidswaarden in de warmtebeïnvloede zone, het lasmetaal en het basismetaal. Het doel is om ongewenste verhardingen te beperken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De hardheidstest meet de sterkte van de materiaalstructuur op verschillende plaatsen van een lasnaad. Dit gebeurt door het meten van de spanningsweerstand van een materiaal onder een vastgestelde druk.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te harde lasnaad kan leiden tot scheuren en falen, omdat het niet genoeg flexibiliteit bezit. Ongewenste op hardingen kunnen bovendien de taaiheid van het materiaal aantasten en de levensduur van de componenten verkorten.
Werkplaatspraktijk & instructies
Voor een correcte hardheidstest is het belangrijk dat de meting op de juiste plaatsen wordt uitgevoerd: in de warmtebeïnvloede zone (WBZ), het lasmetaal en het basismateriaal. De nauwkeurige hardheidsmeting moet gebeuren met een hardheidstang of een Brinell-tang. De toegestane hardheidsgrenzen variëren per materiaal en toepassing, maar het is belangrijk dat de hardheid van het lasmetaal niet hoger is dan die van het basismateriaal.