Hardheidsdiepte
De hardheidsdiepte is het gebied in een werkstuk tot waar een gedefinieerde minimumhardheid wordt bereikt. Het hangt af van de hardingsmethode en de materialen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De hardingsdiepte verwijst naar de diepte in een werkstuk tot waar een gedefinieerde minimale hardheid wordt bereikt. Dit gebeurt door thermische of chemische processen waarbij het materiaal zijn kristalstructuur verandert en daardoor de mechanische eigenschappen verbetert.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een onvoldoende hardingsdiepte kan leiden tot lage sterkte en taaiheid, waardoor het werkstuk bij belasting gevoelig is voor scheuren. Een te grote hardingsdiepte kan daarentegen leiden tot brosse randen of hete scheuren, vooral als het materiaal niet correct wordt afgekoeld.
Werkstattpraxis & handelingsinstructies
Om de hardingsdiepte te controleren, moeten de hardingsmethoden en -tijden nauwkeurig worden aangehouden. Bij thermisch harden is het belangrijk dat het werkstuk langzaam wordt afgekoeld (vaak in een oven) om een gelijkmatige hardheidsverdeling te garanderen. Bij chemisch harden moeten de concentratie en de inwerktijd van het hardingsmiddel nauwkeurig worden bepaald om de gewenste minimale hardheid te bereiken.