Frequentiekeuze inductief harden
De frequentiekeuze bij inductief harden bepaalt hoe diep de elektromagnetische warmte in het werkstuk doordringt. Een hoge frequentie (bijv. 10 kHz) leidt tot een dunne, snelle indringdiepte, terwijl een lage frequentie (bijv. 50 Hz) een diepe, langzame indringdiepte mogelijk maakt.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Inductieharding maakt gebruik van elektromagnetische velden om het werkstuk te verhitten. De frequentie van de wisselstroom bepaalt de diepte van de warmte-indringing. Hoge frequenties (bijv. 10 kHz) genereren korte golflengten en leiden tot een snelle, oppervlakkige indringing. Lage frequenties (bijv. 50 Hz) hebben langere golflengten en maken een diepe, langzame warmteoverdracht mogelijk.
Metallurgische relevantie en risico's bij het lassen
De juiste frequentiekeuze is cruciaal voor de hardheidsverdeling in het werkstuk. Een te hoge frequentie kan leiden tot te snelle afkoeling, wat resulteert in een glashard en scheurgevoelig materiaal (martensiet). Een te lage frequentie vergroot de korrel en vermindert de taaiheid van het materiaal. Dit kan leiden tot breukrisico's en slechtere mechanische eigenschappen.
Werkplaatspraktijk en instructies
Voor een dunne, snelle indringdiepte (bijv. bij dunne platen) kies je een hoge frequentie van 10 kHz of hoger. Voor een diepe, langzame indringdiepte (bijv. bij grote componenten) gebruik je een lage frequentie van 50 Hz of lager. Zorg ervoor dat de koeling na het inductieharding gecontroleerd gebeurt om een gelijkmatig materiaalstructuur te verkrijgen.