Misfit-dislocatie
Misfit-dislocatie ontstaat op fasegrenzen door roostermismatch tussen verschillende kristalstructuren. Het vermindert de elastische vervormingsenergie en kan spanningen veroorzaken.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Incompatibiliteitsdislocaties ontstaan wanneer verschillende kristalstructuren in een metaal samenkomen. Deze verschillende structuren hebben verschillende roosterconstanten en kunnen daardoor niet perfect in elkaar passen. Om de elastische vervormingsenergie te minimaliseren, verschuiven atomen op de fasegrenzen, wat een incompatibiliteitsdislocatie oplevert.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Incompatibiliteitsdislocaties kunnen spanning veroorzaken, vooral wanneer ze zich op fasegrenzen tussen verschillende fasen of in heterogene materialen bevinden. Deze spanningen kunnen leiden tot scheuren en breuken, vooral bij mechanische belasting. Bovendien kan de dislocatie de corrosiebestendigheid verminderen, omdat het een aanvalspunt vormt voor corrosieve stoffen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om incompatibiliteitsdislocaties te minimaliseren, is het belangrijk om de lasparameters zorgvuldig in te stellen. Dit omvat optimale smelttijd en -temperatuur, evenals gecontroleerde afkoeling. Gebruik geschikte toevoegmaterialen en lasprocessen die compatibel zijn met de betrokken metalen. Bij heterogene materialen is het vooral belangrijk om de spanningsomstandigheden te beheersen en indien nodig spanningsvereffeningsmaatregelen te nemen.