Interkristallijne corrosie door chroomverarming
Interkristallijne corrosie door chroomverarming ontstaat op de korrelgrenzen door chroomrijke carbideprecipitaten en chroomverarming nabij de matrix. Dit leidt tot lokale corrosie en scheurvorming.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Chroomrijke carbiden, zoals kobaltkoolwaterstof (Cr₃C₂), ontstaan tijdens het lasproces. Deze carbiden hebben een hoge oplosbaarheid in de matrix en leiden tot verarming van chroom op de korrelgrenzen. De nabij de matrix achterblijvende chroomreactie vormt dan een beschermde laag, die op de onbeschermde korrelgrenzen leidt tot lokale corrosie.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Deze corrosie kan leiden tot lokale scheuren en vervorming van de lasnaad. Het is bijzonder gevaarlijk omdat het niet direct zichtbaar is en de mechanische eigenschappen van de naad aantast. De levensduur van het component wordt hierdoor verminderd.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om interkristallijne corrosie door chroomverarming te voorkomen, is het belangrijk om een correcte keuze en uitvoering van lasparameters te waarborgen. Dit omvat:
• Een optimale smelttijd van 15 tot 20 seconden
• Een koelduur van 30 tot 40 seconden na het lassen
• Het gebruik van gestabiliseerde staalsoorten met een laag chroomgehalte
• Een correcte voorbehandeling van het werkstuk om de vorming van carbiden te minimaliseren.