Interkristallijne segregatie
Interkristallijne segregatie is de verrijking van vreemde atomen op de grensvlakken tussen kristallieten tijdens de stolling. Dit verhoogt de gevoeligheid voor hete scheuren en corrosie.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Tijdens het afkoelen van smeltstoffen kunnen vreemde atomen (zoals zuurstof, stikstof of waterstof) zich concentreren op de grensvlakken tussen de kristallieten. Deze segregatie kan ontstaan door onvolledige deoxidatie of chemische reacties tijdens het stollen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Interkristallijne segregatie leidt tot een verhoogde gevoeligheid voor warme scheuren, omdat de geconcentreerde vreemde atomen de hardheid en spanningsbestendigheid van de kristalgrenzen aantasten. Bovendien kan het de corrosiegevoeligheid verhogen door chemische reacties op de segregaten te bevorderen. Dit kan leiden tot vroegtijdige aantasting van het metaal.
Werkstattpraxis & instructies
Om interkristallijne segregatie te vermijden, is het belangrijk om zorgvuldig te deoxideren en de smelttijd zo kort mogelijk te houden. Bij hoogwaardige staalsoorten kan het gebruik van beschermgassen (zoals argon) helpen om vreemde atomen uit de laszone te weren. De afkoeling moet gecontroleerd plaatsvinden om een gelijkmatige stolling en minimale spanningen te garanderen.