Interkristallijne koude scheur
Een laat optredende scheur in de warmte-beïnvloede zone, bevorderd door diffunderende waterstof, een martensitische structuur en hoge eigen spanningen. Deze verloopt meestal korrelgrensgebonden en kan vertraagd na het afkoelen ontstaan.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De interkristallijne koude scheur ontstaat door diffusie van waterstof in het metaal, vooral bij een martensitische structuur. Dit proces kan tijdens of na het lassen optreden en leidt tot lokale spanningen in het materiaal. Deze spanningen kunnen na verloop van tijd toenemen en leiden tot scheuren die meestal langs korrelgrenzen lopen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De interkristallijne koude scheur kan leiden tot ernstige hardheidsproblemen en scheuren in de las. Hij is bijzonder gevaarlijk omdat hij vertraagd kan optreden, nadat het materiaal al is afgekoeld. Dit kan leiden tot onvoorziene uitval tijdens het gebruik van het onderdeel.
Werkplaatspraktijk & richtlijnen
Om de interkristallijne koude scheur te voorkomen, is het belangrijk om waterstofdiffusie tijdens het lassen te minimaliseren. Dit kan worden bereikt door het gebruik van deoxidatiemiddelen en zorgvuldige koeling. De temperatuur in de warmte-beïnvloede zone moet zodanig worden geregeld dat de martensitische structuur wordt vermeden. Bij materialen met een hoog waterstofgehalte moeten aanvullende maatregelen worden overwogen, zoals het toepassen van methoden om waterstof af te voeren of het gebruik van legeringen met een laag waterstofgehalte.