Interkristallijne scheur
Een scheur die tussen de kristallen van een metaal langs de korrelgrenzen verloopt. Deze wordt bevorderd door hoge groei van laagsmeltende fasen of verbrossing en treedt op bij hoge thermische spanningen.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Een interkristallijne scheur is een breuk die langs de korrelgrenzen van een metaal loopt. Deze korrelgrenzen kunnen verzwakt zijn door ophoping van laagsmeltende fasen of verbrossing.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Interkristallijne scheuren ontstaan vooral bij hoge thermische spanningen en kunnen leiden tot hete scheuren. Ze worden groter in de buurt van verbrossingsfasen of korrelgrensseigeringen, wat de taaiheid en sterkte van het materiaal vermindert.
Werkplaatspraktijk & richtlijnen
Om interkristallijne scheuren te voorkomen, is het belangrijk om een gecontroleerde afkoeling van de lasnaad te garanderen. Dit kan door gebruik van koelwater of speciale koelgassen. De koelsnelheid moet zo worden ingesteld dat het materiaal niet te snel afkoelt (t8/5 < 5 s) en geen glasharde martensitische fasen vormen. Bij hoge spanningen kan het gebruik van gestabiliseerde staalsoorten of het verlagen van het koolstofgehalte helpen.