Interstitiële koolstofoplosbaarheid
Interstitiële koolstofoplosbaarheid is het maximale aantal koolstofatomen dat tussen de atomen van het metaalrooster geplaatst kan worden. Het beïnvloedt de sterkte en hardheid van staal.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Interstitiële oplosbaarheid van koolstof verwijst naar het vermogen van een metaal om koolstofatomen tussen zijn eigen atomen (tussengitterposities) op te nemen. Dit proces kan worden bewerkstelligd door warmtebehandeling of chemische verbindingen.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
De oplosbaarheid van koolstof beïnvloedt de hardheid en sterkte van staal. Te veel koolstof kan leiden tot een verhoogde hardheid, waardoor het materiaal glashard wordt en de taaiheid afneemt. Dit kan leiden tot hete scheuren en andere mechanische problemen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de oplosbaarheid van koolstof te beheersen, is het belangrijk om de lastemperaturen en -tijden nauwkeurig te volgen. Bij staal met een hoog koolstofgehalte moet een langzame afkoeling (bijv. t8/5 > 25 s) worden toegepast om poriënvorming te voorkomen en het materiaal zachter te houden.