Jukmagnetisatie
Jukmagnetisatie is een magnetisch poederonderzoeksmethode waarbij een juk wordt gemagnetiseerd en het magnetisch veld in een component wordt gebracht. Het wordt gebruikt voor gericht onderzoek van las- of oppervlaktezones op scheuren of defecten.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Een juk bestaat uit twee magnetische polen die een lokaal magneetveld tussen zich creëren. Dit veld wordt in het werkstuk gezet en kan scheuren of oppervlaktedefecten zichtbaar maken door de poederdeeltjes aan te trekken.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Jukmagnetisatie is bijzonder nuttig voor het onderzoeken van lasnaadgebieden en oppervlakken. Het kan scheuren, vervormingen of ontbrekend lasvolume detecteren. Verkeerde toepassing of een te zwakke magneetveldsterkte kan er echter toe leiden dat kleinere defecten niet zichtbaar worden of verkeerd worden geïnterpreteerd.
Werkplaatspraktijk & handleidingen
Om de jukmagnetisatie succesvol uit te voeren, moet het werkstuk schoon en droog zijn. Het juk moet zodanig worden gepositioneerd dat het het te onderzoeken gebied volledig bedekt. De magneetveldsterkte moet worden ingesteld op basis van het materiaalsoort en de grootte van het te onderzoeken gebied. Bij ontbrekende of onduidelijke resultaten moeten aanvullende onderzoeksmethoden zoals ultrasoon onderzoek worden toegevoegd.