Koolstofmartensietverharding
De verhoging van de hardheid door het opgedwongen oplossen van koolstof in het kubisch ruimtelijk gecentreerde tetragonale martensietrooster. De roostervervorming is de belangrijkste reden voor de enorme sterkteverhoging.
Martensietvorming is eigenlijk een hardingsspel: je verhit het werkstuk, laat het dan snel afkoelen, en de koolstof wordt "bevroren" in het rooster. Dat maakt het materiaal hard, maar ook bros. Bij het lassen is dat de klassieker: wanneer de warmte-beïnvloede zone te snel afkoelt, wordt die glashard en scheurt het. Als je te langzaam afkoelt, wordt de structuur zacht en papperig. Het probleem is dat je dat niet ziet, pas als het breekt. In de praktijk betekent dat: je moet de afkoelsnelheid onder controle hebben. Bij dikke delen of koud weer moet je de warmte in het werkstuk houden, bijvoorbeeld met voorverwarmen of een warmtedeken. Als je haast hebt en met water afkoelt, maak je het werkstuk kapot – dat wreekt zich uiterlijk bij de volgende klap. Liever gecontroleerd laten afkoelen dan achteraf repareren.