Kritische rekristallisatiegraad
De kritische rekristallisatiegraad is de maximale plastische vervormingsgraad waarbij na gloeien geen verdere korrelgroei optreedt. Wordt deze graad overschreden, dan wordt het materiaal te zacht en ongewenst verzwakt.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De Kritieke Rekristallisatiegraad is het punt waarop de kristalstructuur van het materiaal na het gloeien niet meer vergroot wordt. Deze graad hangt af van de eigenschappen van het metaal en de omgevingstemperatuur.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Als de plastische vervormingsgraad boven de Kritieke Rekristallisatiegraad ligt, kan het materiaal na het gloeien te zacht worden. Dit leidt tot een vermindering van sterkte en taaiheid, verhoogt de gevoeligheid voor scheuren en vermindert de levensduur van het onderdeel.
Praktijk in de werkplaats & instructies
Om de Kritieke Rekristallisatiegraad te vermijden, moet de plastische vervormingsgraad tijdens het lassen zo laag mogelijk worden gehouden. Dit kan worden bereikt door de keuze van het juiste lasproces en de juiste procesparameters. Bij staal met een hoge Kritieke Rekristallisatiegraad is het vooral belangrijk om een zorgvuldige temperatuurcontrole tijdens het gloeien te waarborgen.