Soldeerbaarheidstest
De soldeerbaarheidstest controleert of een metaal of legering goed met een bepaald soldeer verbonden kan worden. Het toont aan hoe goed het materiaal vloeit en zich gedraagt tijdens vervorming.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De soldeerbaarheidstest beoordeelt de chemische binding tussen het metaal en het soldeertin. Het laat zien of het materiaal goed met het tin verbonden kan worden en hoe het zich gedraagt bij vervorming.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een slechte soldeerbaarheid kan leiden tot onvolledige verbindingen, wat kan resulteren in scheuren of zwakke plekken in de structuur. Dit kan de sterkte en het mechanisch gedrag van het materiaal aantasten.
Werkplaatspraktijk & instructies
Voor een correcte soldeerbaarheidstest wordt een stuk metaal in een oplossing met tin gebracht. Het materiaal moet binnen 30 seconden volledig oplossen en zonder vervorming blijven. Bij problemen kan de toevoeging van toevoegmateriaal of het soldeertin worden aangepast om de soldeerbaarheid te verbeteren.