Laagcyclische vermoeiing
Laagcyclische vermoeiing is de vermoeiing van materialen door herhaalde, hoge plastische vervormingen bij weinig belastingswisselingen. Het leidt tot breuk onder lage spanning.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Laagcyclische vermoeiing ontstaat door microscopische scheuren en korrelversmeltingen in het materiaal, die groeien bij hoge rekspanningen en weinig belastingswisselingen. Deze processen leiden tot microscheurtjes die zich na verloop van tijd uitbreiden en uiteindelijk tot materiaalfalen leiden.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Laagcyclische vermoeiing kan vooral optreden bij zwaar belaste componenten zoals vliegtuigonderdelen of machineassen. Het verhoogt de gevoeligheid voor scheuren en falen onder lage spanning, wat tot gevaarlijke uitval kan leiden. Bij het lassen is het belangrijk om een homogene lasnaad te creëren om microscheurvorming te minimaliseren.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om laagcyclische vermoeiing te voorkomen, let op:
• Hoge kwaliteit van de lasnaad met minimale spanningsconcentratie
• Gebruik van hoogwaardige materialen met lage gevoeligheid voor vermoeiing
• Controle van rekspanningen tijdens het lassen
• Regelmatige controles en inspecties van de betreffende componenten