Maximale op hardingsdiepte
De maximale op hardingsdiepte is het gebied in het basismateriaal dat door het lassen wordt gehard. Het beïnvloedt de hardheid en sterkte van het materiaal.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De maximale hardingsdiepte ontstaat door de thermische cyclus tijdens het lasproces. Bij het afkoelen van het materiaal onder de kritische temperatuur (Tc) vormt zich martensiet, een sterk geharde microstructuur.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een te grote hardingsdiepte kan leiden tot verhoogde hardheid en brosheid, wat de mechanische belastbaarheid van het materiaal aantast. Dit kan scheuren of breuken in het basismateriaal veroorzaken. Bovendien kan een te sterke harding het lasmateriaal zelf vervuilen en de taaiheid verminderen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de maximale hardingsdiepte te beheersen, is het belangrijk om de afkoelstappen van het lasproces zorgvuldig te plannen. Dit omvat het kiezen van de juiste lasmethode en het naleven van de juiste temperaturen en tijdsduren. Voor staalsoorten met een hoog koolstofgehalte is het bijzonder belangrijk om een gecontroleerde afkoeling uit te voeren om een homogene harding te garanderen.