Microlegeringselement titaan
Titaan is een sterk deoxidatiemiddel en vormt carbide en nitride, waardoor de sterkte toeneemt en de austenietkorrelgrootte wordt gecontroleerd.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Titanium reageert in het vloeibare smeltbad met zuurstof en vormt gestabiliseerde titaancomplexen die het deoxideren van staal bevorderen. Bovendien vormt titaan carbide (TiC) en nitride (TiN), wat de sterkte van het metaal verhoogt.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Titanium voorkomt porositeit en verhoogt de taaiheid van de lasnaad. Bij een te hoog titaangehalte kan het korrelstructuur echter te hard worden, wat kan leiden tot hete scheuren. Een onvoldoende titaangehalte kan daarentegen leiden tot fijne korrels en lage taaiheid.
Werkplaatspraktijk & instructies
Titanium wordt toegevoegd aan laaggelegeerde staalsoorten zoals 1020 of 4340 om de deoxidatie en de austenietkorrelgrootte te controleren. Een typisch titaangehalte is ca. 0,05 tot 0,1 %. De smelttijd moet lang genoeg zijn zodat titaan volledig reageert, maar niet te lang om te veel carbidvorming te voorkomen.