Multifrequent wervelstroomonderzoek
Multifrequent wervelstroomonderzoek gebruikt meerdere frequenties om defecten te detecteren door storende invloeden zoals afstandsvariaties of materiaalverschillen te compenseren. Dit leidt tot nauwkeurige isolatie van echte defecten.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Bij multifrequentie wervelstroomtesten wordt een wervelstroomsensor gebruikt die gelijktijdig met verschillende frequenties wordt aangestuurd. Elke frequentie reageert anders op de materiaalstructuur en de aanwezige defecten. Door deze verschillen te analyseren, kunnen storende invloeden zoals afstandsvariaties of materiaaleigenschappen worden weggefilterd, zodat echte defecten nauwkeurig worden gedetecteerd.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Bij lasinspectie kunnen afstandsvariaties en materiaalverschillen leiden tot fouten die het resultaat vervalsen. Multifrequentie wervelstroomtesten minimaliseert deze foutbronnen door gebruik te maken van meerdere frequenties, wat bijdraagt aan een nauwkeurige detectie van defecten en de betrouwbaarheid van de inspectie verhoogt.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om multifrequentie wervelstroomtesten succesvol uit te voeren, moeten de volgende stappen in acht worden genomen:
1. Frequentiekeuze: Gebruik minimaal drie verschillende frequenties (bijv. 50 kHz, 100 kHz en 200 kHz) om een brede detectiecapaciteit te bereiken.
2. Sensorafstelling: Pas de sensor zo aan dat deze optimaal voldoet aan de specifieke omstandigheden van de test (bijv. afstand tot het werkstuk, materiaalsoort).
3. Data-analyse: Analyseer de resultaten van elke frequentie afzonderlijk en vergelijk ze om storende invloeden te identificeren en echte defecten te isoleren.