Passiverings-keuringsmethode
Passiverings-keuringsmethoden controleren de effectiviteit van passiveringslagen met chemische indicatoren of elektrochemische metingen. Ze bevestigen een corrosiebestendig oppervlak.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Passiverings-testmethoden meten de corrosieweerstand van een oppervlak door de uitwisseling van elektronen tussen het metaal en de omgeving te volgen. Chemische indicatoren tonen via kleurverandering of pH-verandering aan of passivering succesvol is. Elektrochemische metingen meten het elektrochemisch potentiaal van het materiaal om de corrosieweerstand te kwantificeren.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een mislukte passivering kan leiden tot verhoogde corrosie en dus tot scheuren of slijtage van de componenten. De test zorgt ervoor dat het oppervlak na het lassen correct is gepassiveerd om de levensduur te verlengen.
Werkplaatspraktijk & instructies
Gebruik chemische indicatoren zoals pH-papier of elektrochemische meetapparaten voor de test. Laat de componenten na het lassen minimaal 24 uur passiveren voordat je test. Bij een mislukte passivering moet je het materiaal opnieuw passiveren en opnieuw testen.