Puls-echo-looptijdmethode
Puls-echo-looptijdmethode is een ultrasone testtechniek waarbij de looptijd van het gereflecteerde geluidssignaal wordt gemeten om diepteligging en wanddiktes te bepalen. Het dient voor foutlocatie en materiaalcontrole.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
De puls-echo-looptijdmethode gebruikt ultrasone golven die aan een object reflecteren. De tijd die het signaal nodig heeft om terug te keren naar de zender (looptijd) wordt gemeten. Deze looptijd is evenredig met de afstand tot het object.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Deze techniek is vooral belangrijk voor het testen van de kwaliteit van lasnaden en de integriteit van materialen. Fouten zoals scheuren, poriën of vervorming kunnen nauwkeurig gelokaliseerd worden. Een onnauwkeurige meting kan leiden tot verkeerde diagnoses en kan gevaarlijke fouten over het hoofd zien.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om de puls-echo-looptijdmethode correct toe te passen, moet de ultrasone generator een hoge frequentie (bijv. 5 MHz) hebben om fijne details te kunnen waarnemen. De looptijd wordt gemeten in microseconden en vermenigvuldigd met de geluidssnelheid in het materiaal om de diepte te berekenen. Bij metalen zoals staal is een frequentie van 2-5 MHz gebruikelijk.