Randkoolstofgehalte
Het randkoolstofgehalte geeft aan hoeveel koolstof in de buitenste laag van gehard staal aanwezig is. Een te hoog gehalte kan leiden tot scheurgevoelig martensiet en daarmee tot hete scheuren.
Fysisch-chemisch werkingsmechanisme
Het randkoolstofgehalte beschrijft de koolstofconcentratie in de buitenste laag van een staal na het hardingsproces. Bij een verhoogd koolstofgehalte kan in het koele proces martensiet ontstaan, wat kan leiden tot hoge spanning en mogelijke scheuren.
Metallurgische relevantie & risico's bij het lassen
Een hoog randkoolstofgehalte verhoogt het risico op hete scheuren en glasharde structuur. Dit kan leiden tot vernietiging van de componenten en mogelijke uitval. Het is belangrijk om het koolstofgehalte in het koele gebied nauwkeurig te controleren.
Werkplaatspraktijk & instructies
Om het risico op hete scheuren te minimaliseren, moet het randkoolstofgehalte na het hardingsproces worden gemeten en gecontroleerd. Bij een te hoog gehalte kan een hernieuwde behandeling of aanpassing van het proces nodig zijn. Aanbevolen is een koolstofgehalte van maximaal 0,4% in de buitenste laag.